Reis Mei Stxfbpen
Sjochst it net faak:
de dea, in Molukker en de laak
tagelyk op in stasjon.De dea die him foar as bline reizger
hy kocht in kaart op goed gelok,
rxfbn in skoftsje troch it middenpaad
bejoech him doe nei in skeane hoeke.De Molukker wie net allinne, nea.
Syn maten laken en fernuveren har
mei skilich sjen soe skielk blike
nei it xfatsicht op bettere tiden.It foel foar dat de trein ho hold.
Lichter letter oer it wikselspoar
wie net te sizzen hokker xfbntbruts;
de dea, in offer of de laak.
juni 21, 2006 at 12:52
de reactie is gebasseerd op ware feiten tijdens een treinrit van rotterdam
op weg naar mijn ouders om sint te vieren
ik reageerde op de conducteur uit de Betuwe afkomstig, zo bleek alras,
die een bloedhekel had aan alles wat kleur had
hij had een kleurloos bestaan na zijn scheiding vertelde later de receptioniste
reageerde dat uit onmacht toen
botvierend op anderen af
vreemd hoe realiteit
me gebiedt dat er ook bij te zeggen daar het anders weer verkeerd gelezen kan worden
het was in december ikweet het nog
een kerk in oosterwolde was ook bezet
door molukkers als kwam dat minder in het nieuws, ons gezin met twee mollukkers in de familie en een vader bij de politie
bleef zo veel mogelijk obectief zonder oordeel
het heeft diepe indruk gemaakt toen bierling werd vermoord uit frustratie enwoord bij daad houden uit adat of what ever
oog om oog is nooit goed, dan slaanweegschalen in gelijk en ongelijk door
en op tilt tot er niets meer te wegen wordt ingelegd, zei toen iemand en het werd stil
bijzonder dat je die link
bij me terug brengt als de dag van gisteren
het is wat met treinen, gedachten onsporenniet ze krijgen ruimte om weer te berusten in de tijd die helend steeds de wereld is zo de wereld is
actie interactie, er waren nederlanders
er was destijds veel wat niet goed te praten is, nu al weer jaren gelukkig wel open palmen
dank je dat je deze schreef
het geeft eenmoment terugblikken enverstilling ik legeven iets weer weg
vanonmacht van toen die rit in de trein
samenmet ron, zo mensonwaardig
wat er gebeurde, het had tact voller gekunt als ook toen angst niet zo’ngrote rolhad gespeeld bij die conducteur uit de betuwe
zonder contact had tact gekunt in respect
dat uiterlijk je nooit weet wie aanklopt is het niet
dit terzijde even als helder aanvulling
als toelichting op mijn reactie
l.g taal doet er toe
ze kan verbinden en verbingen leggen
die helderheid geven
l.g
juni 21, 2006 at 12:53
als of de dood
nooit van jas verandert
leven is zo leven is
hoe rood aarde op molukken kleurt
in ballingschap
oorlogen zijn van alle dagen
ik zie ons door je woorden
weer plat op de grond liggen
voet op de rug
met de woorden
jullie familie houdt die trein op
bek houden
je rijt een oude gebeurtenis open
nimmer voelde ik me zo gediscrimineerd
als toen, ik fluisterde
ik zeg toch ook niet he witte
jelijkt hitler wel met zo’n uitspraak
woorden uit fruststratie te gooien
zonder te wegen wat je zegt
kleur bekend soms afkomst
kleur bekend soms
wit en zwart zijn geen kleuren
soms heb ik schijt aan leven
wat ongehoord soms heerlijk dan weer
verdomd oneerlijk kan zijn
en alle kanten hebben een
gelijk en ongelijk
zo als de wereld twee delen heeft
en immer een even naar
ik stuur je een groet
zag even dag
wellicht tot in de prinsentuin
en anders wellicht tot
weer eensonder een stuk dat de moeitewaard iszoals deze, jij schrijft poxebzie en leven
in een regel uit inkt die van een walvis
de traan bevat en van de inkt vis de armen
ik schreef er gisteren net in mijnschrift over
hoe allang allang ook alang alang is maar dan net even anders, als het gras in europa
liefs
juni 22, 2006 at 13:04
hey Mieke,
ik weet hier even niets op te zeggen.
Ik was nog maar 14 jaar toen, en had
nog geen besef van dat onrecht.
Later heb ik er heel veel over gehoord
doordat hier een Molukse familie in het
dorp woonde.
hartelijke groet,
Ruurdtsje